Παπαδοπουλος Super Markets
Όσο δέρμα κι αν πετάξεις… Εκτύπωση E-mail
Blogάροντας
Σύνταξη: Ελένη Μακρογιάννη   
Πέμπτη, 25 Φεβρουάριος 2016 23:48

2123530758.jpg«Όσο δέρμα κι αν πετάξεις, φίδι είσαι δε θ’ αλλάξεις», τραγουδούσε ο λαϊκός αοιδός απευθυνόμενος προς την εκάστοτε υπαρκτή ή πλασματική ερωμένη, χωρίς να ξέρει

πόσο προφητικός θα αποδεικνυόταν ο ασυνάρτητος στίχος του.
Με την ανακοίνωση του θανάτου του Παντελή Παντελίδη όλοι οι εκπρόσωποι της showbiz έσπευσαν να εκφράσουν τη θλίψη τους, αναγορεύοντάς τον ορισμένοι σε «μεγάλο καλλιτέχνη», παρομοιάζοντάς τον ακόμη και με τον James Dean ή τον Jim Morrison. Αυτοί οι ίδιοι που μέχρι την προηγούμενη μέρα όχι μεγάλο, αλλά ούτε καν καλλιτέχνη δεν τον αποκαλούσαν και έτριβαν ηδονικά τα χέρια τους κάθε φορά που φάλτσαρε μια ευφάνταστη,  ομοιοκατάληκτη μπούρδα.
Και η ειλικρίνεια της οδύνης τους φάνηκε και από το πώς διαχειρίστηκαν το θάνατό του. Κάνοντάς τον πρώτο θέμα επί σειρά ημερών. Σκανδαλοθηρικά  μέσα μετέδωσαν ζωντανά την κηδεία του (και σε επανάληψη το ίδιο βράδυ), γέμισαν εκπομπές με σπαραξικάρδια μηνύματα θαυμαστριών και συγγενών και -πάνω απ’ όλα- με σεβασμό. Τόσο σεβασμό που κυκλοφόρησαν μέχρι και βίντεο του αυτοκινήτου του, πριν απομακρύνουν από αυτό οι διασώστες το νεκρό σώμα του. 
Χρυσωρυχείο τελικά αυτός ο Παντελίδης, πριν και μετά θάνατον. Μεγάλη πηγή εσόδων η εκμετάλλευση του ανθρώπινου πόνου, ειδικά όταν πρόκειται για κάποιον τόσο δημοφιλή.
Το αν ήταν «μεγάλος καλλιτέχνης» καλύτερα να μη σχολιαστεί, ένα είναι σίγουρο όμως, πως αποτέλεσε ένα άτομο που δεν περνούσε αδιάφορο, είχε φανατικούς υποστηρικτές κι επικριτές. Και πως ασχέτως με το αν προκάλεσε την τύχη του, ήταν ένας νέος άνθρωπος που «έφυγε» στο δρόμο δίνοντας την ευκαιρία σε μερικούς να «πετάξουν δέρμα μα να παραμείνουν φίδια».